3. Aşama

Bu benim hikayem değil. Olmasını ister miydim emin değilim ama bir gerçeği aydınlattığı şüphesiz.
Bir ülke ve o ülkenin de bir kralı varmış. Kral bir gün vezirine vergileri arttırmasını söylemiş. Vezir yeni vergileri topladıktan sonra kral halkın durumunu sormuş.

-Çok kötü durumdalar Kralım zar zor yemek buluyorlar, demiş.

Kral yine vergilerin arttırılmasını söylemiş. Vezir uygulatmış. Kral yine halkın durumunu sormuş.

-Açlıktan yerlerde kıvranıyor halk Kralım, demiş.

Kral vergilerin bir kez daha arttırılmasını emretmiş. Vezir gelince yine halkın durumunu sormuş.

-Zil takmış oynuyor bütün halkımız, demiş şaşkınlıkla.
Hikaye burada bitiyor. İnsan gerile gerile daha fazla acı çekemeyeceğini anlayınca artık kendini daha keyifli bişeylere vuruyor. Bizim kralsız ülkemizde vergi değil belki ama oynanan bütün oyunların gerginliğinde daha da gergin yaşayamayacağını bilen halk kendini ismek’lere vuruyor. İsmek’ler doluyor hatta taşabilse taşıyor. Ben de ömrümün en kurslu en hobili döneminde görüyorum kendimi. Çok da güzel. Üçüncü aşamadan korkmamak gerek. Hatta belki dördü iple çekmek.
Bütün bunların yanında sadece hobi olarak kalacağını bildiklerime ayırdığım vakit kadar varlığıyla güzel fidanlar dikebileceğime inandığım yazmaya vakit ayıramayışım ise, ironik. Şehirli ironisi.
Her neyse ne, güzel günler olsun. Şunu da hep öğrenmek istemiştim dediklerinizin mevsimi bu mevsim olsun, yakınınızdaki kursları bir kontrol edin, yer kalmışsa yerinizi alın derim 🙂
Ah, bi de şu var; parayı psikoloğa vermektense hobiye yatırmak gerçekten daha mantıklı ve ileriye götürücü.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s