Neden olmadı?

Minimalizm şahane bişey, evet. Ama minimalizm her şeyin çözümü değil.

Konmari vaadlerde bulundu, ben hepsine inandım. Dedi ki bi şeyin materyalinden ne kadar çok feragatta bulunursan onun özü o kadar sana gelecektir dedi. Bütünüyle inandım. Şimdi ‘bu söz yalan, yalan!’ tarzı Türk filmi havasına dönmeyeceğim çünkü değil 🙂 Ancak bütün sıkıntıları tek bir şeye bağlamak akıllı insanın yapacağı iş değil, ben yaptım.

Konmari yalan değil, saçma değil. Hala tamamen arkasındayım başından sonuna kitabın. Ama bu konmariyi kişiye göre şekillendirmemek için bir bahane değil. Saçmalık tamamen bende. Anlat artık ne saçmalığı, söyle de biz yargılayalım(yargılamayı severiiz).

Evet geliyor. Benim cildim iyiydi, güzel genler geçmiş bana. Ancak strese dayanıksız(veya gereğinden fazla stres yüklenip sonra taşıyamama durumu) bir halim de var. Bu ikisi birleşti ve tabi ki stres kazandı. Hep stres kazanır, izin verirsen. Konmari dedi ki materyali azalt. Ben sadece bakım materyalini azaltmakla kalmadım cildime ayırdığım zamanı da azalttım(oooo bonus points). Sonuç; sıfıra sıfır elde var sıfır. Veya öyle görünüyor uzaktan.

Sahip olduğum yakınında dolaştığım arkadaşlarımdan memnun değildim, joy yoksa yolla gitsin dedi Konmari. Zaten kaçıp saklanmak için bundan güzel zaman olamazdı. Sosyal medya reklam doluydu, insanlar samimiyetsizdi. Reklamlara bağışıklığım geçmişken iki boş surat göreceğime görmeyeyim daha iyi, insanlar da beni görmesin zaten dedim. Şimdi birileri sosyal medya fenomenlerinden bahsedince ‘o ne acaba?’ diyorum insanlar şaşırmış gözlerle bakarken. Buraya kadar sıkıntı yok, bekledim. Konmarinin vaadi gerçekleşecek, çok sevmediklerimi ayıklayınca sevdiklerim gelecek dedim. Gelmedi. Gelebilmesi için yol açmadım belki de, doğrudur.

Şimdi ne yapsam bilemiyorum. Konmariyi, minimalizmi lanetleyip ötelere atmış değilim, yo yo yoo. Konmari alışkanlık haline gelen bir yaşam biçimi. Dolaplarımın düzenini, çat kapı misafir geldiğinde bile iki dakika içinde düpdüzgün hale gelen odamı seviyorum. Ne var ki konmari hala odam ve ablamın odasında sınırlı, eve nüfuz edemedik. Çok kuvvetli iki adet tuğlamız var. Dert değil, ben de ileriye gitmekten vazgeçtim. Oysa esaslı hayallerim vardı, çöp çıkarmayacaktık, yediklerimizin kabukları toprağa geri dönecekti falan. Hepsi askıya alındı.

Konmari bir detoks ve artık detoksların neden başarılı olamadığına dair kuvvetli fikirlerim var, türlü çeşit başarılı sayılmayan detoks sonrası. Onu başka zaman anlatayım, bu da böyle bir iç dökme olsun.

Dinlediğiniz için teşekkürler.

(Bazen olmaz)

Neden olmadı?’ için 12 yanıt

  1. …. 🙂 Çok beğendim. Okurken de kendi kendime gülümsedim, bir de benim evimi görün! Konmari hiç uğramamış, hatta tanışmamış gibi. Ah o nesneler, onu atamam, bunun anlamı var,..vs. gibilerinden bir dolu şey… ama ben onlarla mutluyum aslında. Bir kez denedim boşaltmayı, hem mekandan hem zihnimden! O boşluk var ya, nasıl boğdu beni, ben onlarla mutlu ve huzurluyum. Teşekkür ederim, çok keyifle okuyorum sizi. Mutlu Yıllar dilerimi sevgiler, nia

    Beğen

    1. Çok teşekkürler 🙂 Kendi içime dertleneceğime biraz da dışarıdan dertleneyim dedim bu yazıda. Gülümsettiyse ne mutlu.
      Bir kere denemiş olmak yeterli zaten, bütün o ıvır zıvır çok mutlu edebiliyor insanı gerçekten. Ben biraz radikal davranıyorum sadece, huy meselesi :/
      Mutlu yıllar, sevgiler bizden 🙂

      Liked by 1 kişi

  2. Gün geliyor tam bir konmari gurusu oluyorum 🙂 durmasın bunlar diyorum. Ama bazen deeee…sanki bir şeyi hayatımdan çıkarırsam etimden et koparacaklarmış gibi korumacı oluyorum. Yok bunun ortası 🙂 Paylaşımınız çok hoşuma gitti. Teşekkürler 🙂

    Liked by 1 kişi

  3. Uzun zamandır “daha az eşya, daha çok anı” diyerek hayatımı sürdürüyorum. Anısı var diye eşyalara çok bağlıydım sonra araçları amaçlara dönüştürdüğümu farkedip teker teker kurtuldum ve çok rahatladım. Şimdi sade bir hayatım var. Umarım siz de minimalizmin huzuruna varırsınız 😊 severek takipteyim

    Beğen

  4. Bence yeni olan herşeye hazır olmak lazım..Hazır olunmadığında veya esnek olunmadığında ara ara pişmanlık üzerime olmadı duygusu yapışıveriyor.
    Mükemmelliyetçi yapımı düzeltmeye çalıştığım için bu konuda baskı yapıcaktım ki kendime…orda dur dedim içimdeki böcüğe… minimalizm sadelik…vs herneyse…esnekçe kendimi sıkmadan içime sindire sindire gerçekleştireceğim…işime yarayan düşünceler fikirler benimle…zorlayanlar hazır olmadıklarım benimle değil..yada denerim ama vazgeçebeilirim ki şart şurt yok 🙂
    benim deneyimlerimi okumak isterseniz beklerim 🙂

    Beğen

    1. Evet katılıyorum her insanın sadeleşme hızı aynı değil, olması da gerekmiyor. Tatlı tatlı ne kadar gidilebiliyorsa o kadar gidilmeli aslında. Yorumunuz için teşekkürler, takipteyim 🙂

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s