Yalnızlık

Yalnızlık kafanın içinde bir prangadır. Var olan insanların sana ”onu yapamazsın bunu edemezsin” demesinin bir benzeri olarak yalnızlık da sana ket vurur, üstelik bunu hissettirmeden yapar. Hiç konuşmadan.


Yalnızken oraya gidemem, yalnızken bunu yapamam, yalnızken böyle hissedemem…

Bütün bunlar ne kadar anlamlı?


Evren içimizde. Evet insan ruhuna eş bir ruh ile muhabbet etmeyi arzuluyor ama sen konuşmaya başladın da ne zaman karşılık vermedi rüzgar, kuşlar ağaçlar?


Sen kalbini aç, konuş. Yalnızlığının prangalarını sök, unut ve konuş. Ötesine de karışma.

Duyacaksın, bir cevap gelecek, bir his. Ve aslında hiç yalnız olmadığını anlayacaksın.

Önce kendimizle, sonra bütün bir evren ile güzel muhabbetler duasıyla,

Sade.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s